به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت»
در پی اعمال محدودیتهای اینترنت بینالملل و هدایت ترافیک کاربران به سمت پلتفرمهای داخلی، فرصتی تاریخی برای شکوفایی اکوسیستم رسانهای بومی فراهم شده است.
با این حال، گزارشهای واصله حاکی از آن است که برخی پیامرسانهای داخلی، به جای تمرکز بر ارتقای کیفیت خدمات و حفظ کاربر، به سمت مدلهای درآمدی غیراخلاقی و کوتاهمدت گام نهادهاند.
پدیده «فروش تیک آبی» با قیمتهای چشمگیر، نمونهای بارز از این انحراف است که میتواند به یک بحران اعتماد در فضای مجازی کشور منجر شود.
تحلیل این رویکرد نشان میدهد که فروش نشانهای هویتی (تیک آبی) در شرایطی که کاربران به دلیل محدودیتهای شبکهای ناچار به حضور در این بسترها هستند، نوعی «انحصارگرایی» و «بهرهکشی از شرایط اضطراری» محسوب میشود.
این اقدام که مغایر با سیاستهای کلان حاکمیتی مبنی بر حضور شایسته و عادلانه کانالها در پلتفرمهای بومی است، نه تنها به توسعه کسبوکارهای پایدار دیجیتال کمکی نمیکند، بلکه با ایجاد یک بازار سوداگرانه، اعتماد عمومی را نسبت به رسانههای ملی خدشهدار میسازد.
این رفتار اقتصادی، در واقع نوعی سوءاستفاده از خلأهای نظارتی و نیاز مبرم جامعه به ارتباطات است. اگرچه حمایت از پیامرسانهای داخلی یک ضرورت استراتژیک در جنگ نرم محسوب میشود، اما تبدیل این حمایت به مجوزی برای کسب درآمدهای نامشروع و نادیده گرفتن حقوق کاربران، میتواند دستاوردهای سختافزاری و نرمافزاری حوزه ملی را خنثی کند. لذا ضروری است نهادهای ناظر با ورود جدی به این ماجرا، جلوی این نوع «رانتگیری دیجیتال» را گرفته و چارچوبهای اخلاقی و حرفهای را در پیامرسانهای بومی مستحکم سازند.



